Wat is dat toch met de Werchterse veteranen dit seizoen? Onze prestaties zijn al even grillig als de bewegingen op de wereldwijde beurzen. Hoge pieken (de uitzege bij Bierbeek) en diepe dalen (de thuisnederlaag tegen Schaarbeek) wisselen elkaar af. De wedstrijd in Vilvoorde van afgelopen zaterdag situeert zich daar ergens tussenin. Onze start was niet onaardig: de vroege achterstand werd snel ongedaan gemaakt door Lode, die een aflegger van Hans B. mooi binnenschoot. Al even snel waren we echter weer op achtervolgen aangewezen: een thuisspeler kon een voorzet, net als bij de eerste tegengoal, al te eenvoudig binnenkoppen. De rest van de eerste helft had nog weinig om het lijf en voor we het goed en wel beseften, waren we al aan de koffie toe. Door de veelvuldige spelonderbrekingen (de gelegenheidsref die zich al snel liet vervangen, daarover meer in de randberichten, een thuisspeler die zich zwaar leek te blesseren, en de bal die om de haverklap over de brede atletiekpiste buiten het veld wegrolde) leek het wel of we maar een twintigtal minuten echt gevoetbald hadden.
Na de pauze trachtten we de bakens te verzetten, maar ons spel was te krampachtig om het de thuisdefensie echt moeilijk te maken, en bovendien was het bij de Vilvoordse counters vaak alle hens aan dek. We onthouden nog een open kans voor Lode, die na een zeldzame flater van een verdediger de bal panklaar kreeg aangespeeld van Frank, maar toch nog over doel mikte, en een schot op de dwarsligger van Lieven. Een gelijkspel had dus best gekund en ware ook terecht geweest, want Vilvoorde was niet eens zo sterk, maar helaas moesten we dus puntenloos afdruipen. Volgend weekend krijgen we kans op eerherstel tegen hekkensluiter Meerbeek. Als het daar niet lukt, tja dan...

Randberichten:

- Het vak van scheidsrechter dreigt een knelpuntberoep te worden: de Vilvoordse ref gaf er al na tien minuten de brui aan, toen een thuisspeler hem na vermeend buitenspel de huid volschold. Gelukkig nam een van onze tegenstanders meteen over: respect!
- De lokale tombolaprijzen konden ons zeker bekoren, al zagen we de meeste aan onze neus voorbijgaan.
- Het moet gezegd, zeker na de twee vermijdbare tegendoelpunten met het hoofd: we missen stilaan de vista, branie en onverzettelijkheid van Marc "Veu den bots" S., en hopen hem dan ook gauw terug op het veld te zien staan!
- Weer geen training deze week wegens te veel afwezigen: zonde...