Als de voorbije natte zomer toch voor één ding goed was, dan zeker voor ons heraangelegde B-veld: mede door de overvloedige regenval van enkele maanden terug, en natuurlijk ook door de noeste arbeid van terreinverzorgers Fons en Marc (!), is de dorre woestijnvlakte van vorig seizoen omgetoverd tot een fraaie grasmat waarop het prettig voetballen is.
Door een samenloop van omstandigheden mochten onze vets deze nieuwe mat afgelopen zaterdag officieel inwijden met de competitiewedstrijd tegen FC Black-Star. Vooraf werd deze ontmoeting met lichte vrees tegemoetgezien: volgens de geruchten die ons bereikt hadden, durfde deze tegenstander er al eens stevig invliegen, met voorlopig twee geschorste wedstrijden tot gevolg. En ons eigen niveau van de jongste weken was natuurlijk ook niet meteen om hoog van de toren te blazen. Onze vrees bleek echter in beide gevallen ongegrond: ten eerste was Black-Star niet de potige ploeg waarvoor het vooraf versleten werd, maar een aardig, zij het in een niet al te hoog tempo voetballend geheel: zo hebben we het graag! Bovendien slaagden we er zelf in om ons spelpeil dermate op te krikken dat we mogen terugblikken op een van onze betere prestaties tot dusver. De 2-0 voorsprong bij de rust was logisch en verdiend: eerst kopte Johan een gemeten voorzet van Seppe keihard tegen de touwen, en even later plaatste Hans B, weer op aangeven van Seppe, de bal haarfijn in de winkelhaak - een doelpunt dat de vergelijking kon doorstaan met zijn wereldgoal in Bierbeek bij het seizoenbegin!
Hetzelfde scenario leek zich te voltrekken na de pauze: in een gezapig tempo dwongen we nog een handvol uitstekende kansen af langs onder meer Bart, Hans C en Marcel, terwijl de "Zwarte Sterren" onze defensie amper in verlegenheid konden brengen. Een tiental minuten voor tijd was het evenwel plots bibberen geblazen: een bezoeker nam na een afgeweerde hoekschop de bal in één tijd op de slof, die week af op de voet van Ludo en liet doelman Lieven kansloos. Black-Star zette nu alles op alles en even voor affluiten was het hek van de dam: op een schijnbaar ongevaarlijke voorzet maakte de bal een vreemde stuit, het leder kon door Lieven niet worden vastgehouden en leek in doel te zullen verdwijnen. Gelukkig was er nog redder-in-nood Roel, die met een forse trap de bal wist weg te keilen. Alle elf bezoekers, zelfs degenen die 'mijlenver' van het gebeuren stonden, hadden de bal natuurlijk OVER de doellijn gezien en gaven dan ook luidkeels uiting aan hun ongenoegen. En ook al waren de meningen zelfs in ons eigen kamp verdeeld, we gunnen ref Johan het voordeel van de twijfel en kunnen begrijpen dat dit voor hem een aartsmoeilijke beslissing was. Gelukkig bleef het bij wat verbaal over-en-weer-gebrul en bereikte iedereen heelhuids de kleedkamer. 'Les amis du Black-Star' hebben ons alvast een warme ontvangst beloofd voor de terugwedstrijd. We kijken er met z'n allen naar uit, maar genieten intussen van deze deugddoende zege, die ons naar de zesde plaats in de rangschikking loodst.
De eerste wedstrijd van de terugronde, thuis tegen Bierbeek, is verplaatst naar 17 december: laat dat echter geen beletsel zijn om in de aanloop naar deze topper de volgende twee woensdagen stevig te trainen!

Er zijn deze week geen randberichten (al zijn de pistolets van bakker Wim natuurlijk nog altijd even krokant!).